خانواده کهربایی احتمالاً ریشه در استفاده بسیار قدیمی از عنبر سائل (Ambergris) دارد؛ مادهای کمیاب که از نهنگ عنبر به دست میآمد و امروزه به دلیل قیمت بالا بهندرت استفاده میشود. این ماده در کنار وانیل، الهامبخش ساختار عطرهایی شد که بعدها به شکلگیری یک خانواده بویایی مستقل انجامید.
واژه «شرقی» کمی بعدتر رایج شد و به رایحههایی اشاره داشت که الهامگرفته از گرما، غنا و اغواگری شرق بودند؛ ترکیباتی گرم، پُر، عمیق و مسحورکننده که اغلب بر پایه چوب صندل، نعناع هندی، وتیور، ادویهها، رزینها و بالزامها (مانند بنزوئین و بخور) ساخته میشوند.
این خانواده به دلیل غلبه نتهای پایه، ردبویی قوی، گرم و احاطهکننده دارد که بهراحتی قابل تشخیص است.
ساختار بویایی
عطرهای کهربایی و شرقی معمولاً نرمی و لطافت خود را از وانیل، دانه تونکا و لابدانوم میگیرند؛ موادی که حسی خامهای، کمی شیرین و عمیق ایجاد میکنند. در کنار آنها، رزینها حالتی مرموز و صمغی میسازند، ادویهها گرمایی اغواگر اضافه میکنند و گاهی نتهای گورماند، بعدی خوشخوراک و خاطرهانگیز به ترکیب میدهند. نتیجه، رایحهای است گرم، غنی و چندلایه که همزمان لوکس و وسوسهبرانگیز به نظر میرسد.
